“I am a Rockstar!”

Als nieuwkomer is het niet vervelend advies te krijgen van de ervaren jongens uit de scene. De eerste wijze raad kreeg ik van mijn buurman in het vliegtuig. Tijdens de landing in Ouagadougou vertelde hij me het volgende: “Your stock just went up with 300%. Yeah, we are all Rockstars here”. In eerste instantie heb ik deze uitspraak niet al te serieus genomen. Terugblikkend lijkt in de woorden van de Amerikaanse praatjesmaker toch een kern van waarheid te zitten.

Als ik ’s ochtends mijn Chinese fiets (niet echt een rockstar item) pak om naar mijn werk te fietsen word ik voortdurend toegejoeld. “Nassara”, “Nassara”, “Nassara”, “Nassara” (Hé blanke), afgewisseld met een sporadische “le blanc” (de blanke) zijn de enige woorden die ik hoor totdat ik bij mijn werk aankom. De kinderen zijn mijn meest fanatieke aanhang. Hordes kinderen rennen achter me aan en af en toe probeert het brutaaltje van de groep een foto van me te maken (Ja, ze hebben hier ook telefoons met camera’s:p). Ook aan vrouwelijke ‘groepies’ hebben we hier als blanke jongemannen niets te klagen. Mijn Amerikaanse vriend Bill wordt gemiddeld 35 keer per dag gebeld / ge-sms’t door zijn buurmeisje en durft zijn poortdeur niet meer open te doen als iemand aanbelt.

De vraag is natuurlijk of je als Rockstar ook het Rockstar leven moet leiden. Hier zijn de meningen over verdeeld. Mark, een ‘Frank the Tank’ (Oldschool) achtig figuur is overtuigd van voorstander van een Rockstarlife. Mijn eerste ontmoeting met mark was opzienbarend. Hij had net een zware avond in het uitgaansleven van Ouaga achter de rug. Te veel hash en Brakina (het Burkina B bier) → telefoon verloren, geld gestolen, uitgaansbuddie kwijtgeraakt, hotel onvindbaar. Er zat duidelijk niets anders voor hem op dan met een prostitué mee naar huis te gaan. Diezelfde ochtend werd hij wakker op een matras met een vrouw (de prostitué) en een kind (van de prostitué) naast hem. “I am just living it (the Rockstarlife)”, aldus Mark.

Nu willen de meeste van jullie natuurlijk horen dat ik me ook heb laten verleiden tot het leven van deze lifestyle. Helaas, als echte Nederlander leef ik volgens het motto: ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’. Excuses voor deze anti-climax, maar nu kunnen jullie wel zeggen dat ik ‘zo gewoon gebleven ben’;p.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s